O gran atractivo deste curioso enclave é precisamente estar ao lado dun xacemento arqueolóxico orixinal do século VIII a.C.

Trátase dun outeiro amesetado de aproximadamente 6 hectáreas, cunha fortificación amurallada e os fundamentos de pedra do que foi un poboado naquela época, que xurdiu durante a exploración fenicia cara ao interior do sueste peninsular.

A súa aparición como asentamento xustifícase pola proximidade ás explotacións mineiras do distrito de Aználcollar e Río Tinto.

Xusto ao lado deste enclave atópase esta pequena devesa de aproximadamente 30 hectáreas, co bosque típico das estribacións da Serra de Tejada e o espazo natural da Pata del Caballo.

Pelo centro da propiedade corre o regato de Barbacena, nunha zona máis ben escarpada onde o regato forma un fermoso meandro case semicircular.

O bosque é propio do monte mediterráneo: azinheiras e azinheiros complementados polo típico monte baixo: lentisco, roseira, murta... Tamén hai áreas con plantacións de eucaliptos.

A finca ten unha construción inacabada nunha zona máis elevada. Ademais ten os restos dunha segunda construción que tamén podería ser restaurada.

Ten un pozo.

Pola linde pasa unha liña eléctrica.

Ten una malla gandeira perimetral.